Εσύ, εσύ, εσύ...

Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ’ αυτόν τον πάντα νικημένο ήχο
σι, σι, σι.
Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός, κανονικής βροχής.

Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μού’ μαθε για τους ήχους.
Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.

Και κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα
ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ,
βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη,
το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα νά’ ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.

Τρεις χιλιάδες μαύροι κύκνοι
σε πήραν μακριά μου
πετούσανε αργά προς τον ορίζοντα
έσερναν ένα δίχτυ χρυσαφένιο
όπου κοιμόσουν γαλήνιος και ανύποπτος
στα χέρια σου κρατούσες μια σφεντόνα
κι ένα κομμάτι ατσάλι απ’ την ψυχή σου.

Γύρω-τριγύρω
φυσούσανε οι γρανιτένιοι χιτώνες των βουνών
απ’ τις πτυχές τους έβγαιναν τοξότες
και σημαδεύανε τον ήλιο
ώσπου τον κατεβάσανε στη θάλασσα.

Τρεις χιλιάδες μαύροι κύκνοι
σε πήραν μακριά μου
σε πήγαν σ’ ένα κάστρο ερειπωμένο
στην άκρη της μνήμης
εκεί φυτρώνει μια χρυσή μηλιά
κάθε πρωί θα κόβεις ένα μήλο
κάθε βράδυ ένας κύκνος θα πεθαίνει
κι έτσι δεν θα μπορέσεις να γυρίσεις.

Θέλω να μου χαρίσεις κάτι...

-Θέλω να μου χαρίσεις κάτι.

-Ό,τι θέλεις.

-Ό,τι, ό,τι θέλω, τ'ορκίζεσαι;

-Στ'ορκίζομαι.

-Θέλω,... θέλω κάτι που δεν υπάρχει πουθενά.

-Να το φτιάξουμε.

-Με τι;

-Με τι θέλεις;

-Δεν ξέρω.

-Να το φτιάξουμε με ξύλο καρυδιάς και χρυσά καρφιά

-Όχι, όχι δεν είναι έτσι.

-Να το φτιάξουμε με πούπουλα και ψίχουλα με σταγόνες και γαργαλήματα και να του βάλουμε ένα κλειδί να το κουρδίζεις. 

-Όχι όχι , δεν θέλω κλειδί.

-Γιατί;

-Μορεί να το χάσω.

-Θα στο κρεμάσω στο λαιμό

-Μπορεί να χαθώ και γω

-Θα έρθω να σε βρω

-Κι αν δεν μπορέσεις να με βρεις;

-Θα μπορέσω

-Κι αν είναι σκοτάδι;

-Θ'ανάψω κερί

-Κι αν λιώσει το κερί;

-Ως τότε θα σ'έχω βρει.

-Κι αν όχι;

-Θα ψάχνω ώσπου να σε βρω

-Πόσο θα ψάχνεις;

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

-Τι θα πει για πάντα;

-ότι Σ'ΑΓΑΠΩ