Τρεις χιλιάδες μαύροι κύκνοι
σε πήραν μακριά μου
πετούσανε αργά προς τον ορίζοντα
έσερναν ένα δίχτυ χρυσαφένιο
όπου κοιμόσουν γαλήνιος και ανύποπτος
στα χέρια σου κρατούσες μια σφεντόνα
κι ένα κομμάτι ατσάλι απ’ την ψυχή σου.

Γύρω-τριγύρω
φυσούσανε οι γρανιτένιοι χιτώνες των βουνών
απ’ τις πτυχές τους έβγαιναν τοξότες
και σημαδεύανε τον ήλιο
ώσπου τον κατεβάσανε στη θάλασσα.

Τρεις χιλιάδες μαύροι κύκνοι
σε πήραν μακριά μου
σε πήγαν σ’ ένα κάστρο ερειπωμένο
στην άκρη της μνήμης
εκεί φυτρώνει μια χρυσή μηλιά
κάθε πρωί θα κόβεις ένα μήλο
κάθε βράδυ ένας κύκνος θα πεθαίνει
κι έτσι δεν θα μπορέσεις να γυρίσεις.

Θέλω να μου χαρίσεις κάτι...

-Θέλω να μου χαρίσεις κάτι.

-Ό,τι θέλεις.

-Ό,τι, ό,τι θέλω, τ'ορκίζεσαι;

-Στ'ορκίζομαι.

-Θέλω,... θέλω κάτι που δεν υπάρχει πουθενά.

-Να το φτιάξουμε.

-Με τι;

-Με τι θέλεις;

-Δεν ξέρω.

-Να το φτιάξουμε με ξύλο καρυδιάς και χρυσά καρφιά

-Όχι, όχι δεν είναι έτσι.

-Να το φτιάξουμε με πούπουλα και ψίχουλα με σταγόνες και γαργαλήματα και να του βάλουμε ένα κλειδί να το κουρδίζεις. 

-Όχι όχι , δεν θέλω κλειδί.

-Γιατί;

-Μορεί να το χάσω.

-Θα στο κρεμάσω στο λαιμό

-Μπορεί να χαθώ και γω

-Θα έρθω να σε βρω

-Κι αν δεν μπορέσεις να με βρεις;

-Θα μπορέσω

-Κι αν είναι σκοτάδι;

-Θ'ανάψω κερί

-Κι αν λιώσει το κερί;

-Ως τότε θα σ'έχω βρει.

-Κι αν όχι;

-Θα ψάχνω ώσπου να σε βρω

-Πόσο θα ψάχνεις;

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

-Τι θα πει για πάντα;

-ότι Σ'ΑΓΑΠΩ